با به قدرت رسيدن منصور عباسى شرايط تغيير كرد . وى در آغاز سال 137 ه به حكومت رسيد و نخستين كارى كه انجام داد اين بود كه ابو مسلم خراسانى كه در به قدرت رسيدن عباسيان كوشش فراوان كرده بود را به قتل رساند . زمامدارى منصور تا سال 158 ه ادامه يافت . سياست وى در برخورد با مخالفان سياسى ارعاب ، شكنجه و قتل بود ، و در اين راه از اعمال هيچ‌گونه خشونتى دريغ نمىكرد . از آنجا كه با گذشت زمان حيله و تزوير بنى عباس در ادّعاى خونخواهى خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله براى مردم روشن شده بود ، و بر همگان ثابت گرديده بود كه آنان جز در پى حكومت بر مسلمانان نبوده‌اند ، و در نتيجه مخالفت‌هاى علويان ، با دستگاه عباسى نمايان گرديد ، منصور در سركوب كردن اين مخالفت روش خشونت و شكنجه و كشتار علويان را به كار گرفت . در جنايت و قساوت نسبت به علويان بر بنى اميه پيشى گرفت ، منصور با بىرحمى تمام با علويان رفتار مىكرد بسيارى از آنان را در بدترين شرايط به زندان مىافكند . زندان‌هايى تاريك كه زندانيان اوقات شبانه روز را تشخيص نمىدادند و اوقات نماز را با خواندن قرآن تعيين مىكردند . آن‌گاه كه در زندان جان مىسپردند اجساد آنان را در زندان رها مىكردند ، بدين وسيله فضاى زندان را آلوده مىكرد تا آنان به انواع بيمارىها مبتلا شوند و از دنيا بروند . و گاهى دستور مىداد تا زندان را بر آنان خراب كنند و آنان زير آوارهاى زندان به شهادت مىرسيدند . « 1 » در زمان منصور ، محمد و ابراهيم فرزندان عبد اللّه بن الحسن عليه حكومت جبّار

--> ( 1 ) . الامام الصادق و المذاهب الاربعة : 2 - 1 / 475 .